Akt zgonu wystawiany jest w przypadku śmierci osoby na podstawie aktu zgonu wystawionego dla niej przez zakład opieki zdrowotnej, np. szpital. Zgon osoby musi być zgłoszony w ciągu 3 dni od daty wystawienia aktu zgonu do właściwego urzędu stanu cywilnego. W przypadku choroby zakaźnej zgon musi być zgłoszony w ciągu 24 godzin od wystawienia aktu zgonu. Podmiot uprawniony do rejestracji zgonu musi być zarejestrowany zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 31/01/1959 o cmentarzach i chowaniu zmarłych. Zdarzają się przypadki, kiedy konieczne jest tłumaczenie aktu zgonu, a dokładniej tłumaczenie przysięgłe aktu zgonu. Tego rodzaju tłumaczenie jest zawsze tłumaczeniem przysięgłym.

Odpis aktu zgonu może uzyskać:

  • małżonek lub małżonka
  • członek bliskiej rodziny - rodzic lub dziadek, dziecko, wnuk lub prawnuk
  • przedstawiciel ustawowy (np. rodzic, opiekun)
  • osoba, która ma interes prawny w jego uzyskaniu i przedstawi odpowiednie dokumenty
  • organizacja społeczna, jeśli uzasadni to swoimi celami statutowymi i przemawia za tym interes społeczny;
  • instytucja administracji publicznej, jeżeli jest to konieczne do realizacji jej ustawowych zadań;

Wszystkie odpisy aktów stanu cywilnego, w tym akty zgonu są w formacie A4. Po lewej stronie blatu znajduje się godło Polski z napisem "Rzeczpospolita Polska". Prawa krawędź jest ograniczona czerwono-różowym paskiem. Tło jest gradientowe, z różem pośrodku i szarością po bokach. Czasami niektóre pola pozostają puste.

nagrobek

Międzynarodowy akt zgonu

Międzynarodowy akt zgonu to dokument, który został wystawiony w Polsce i jest uznawany we wszystkich innych krajach, które ratyfikowały Konwencję nr 16 Międzynarodowej Komisji Stanu Cywilnego. Wystawiany jest na formularzu C (jest to skrót od symbolu aktu zgonu). Rubryki mają nagłówki w języku polskim i francuskim. Objaśnienia są dostępne w języku angielskim, chorwackim i hiszpańskim, a także greckim, hiszpańskim, włoskim, holenderskim (portugalskim), słoweńskim, tureckim i serbskim. Alternatywą dla zalegalizowania odpisu polskiego aktu stanu cywilnego w celu wykorzystania go w innym kraju jest przetłumaczenie go przez uprawnionego tłumacza (w tym przypadku jest to tłumaczenie przysięgłe z aktu zgonu), a następnie poświadczenie go (np. apostille) przez właściwy organ. Wniosek o apostille może być złożony osobiście lub drogą korespondencyjną.

Jak sporządzić akt zgonu osoby, która zmarła za granicą?

Po dokonaniu "transkrypcji" można uzyskać akt zgonu. Jest to wierne i dosłowne przeniesienie z zagranicznego aktu zgonu do polskiego rejestru. Po dokonaniu transkrypcji Urząd Stanu Cywilnego wydaje odpisy polskich aktów zgonu. W akcie tym znajdziemy również adnotację o dokonanym przeniesieniu. Ustawa z dnia 29 września 1986 r. reguluje kwestię transkrypcji. Art. 15 tejże ustawy mówi, że "transkrypcji zmarłego zamieszkałego za granicą" dokonuje się w urzędzie stanu cywilnego w miejscu zamieszkania zmarłego w Polsce. Jeśli zmarły nie ma miejsca zamieszkania w Polsce lub jeśli zażądał tego konsul, to po dostarczeniu aktu zgonu przez urząd stanu cywilnego w Warszawie pozostaje już tylko transkrypcja. Aby dokonać transkrypcji, akt zgonu musi być przetłumaczony z języka obcego na język polski przez tłumacza przysięgłego.